De donkere kamer

In je hoofd is het aardedonker. Je hersenen hebben nog nooit licht gezien en nog nooit een geluid gehoord. Er komt daar niets binnen behalve zwakke elektrische seintjes, miljarden per seconde, in volmaakte stilte.

En toch zie jij nu deze woorden. Je hoort muziek die je kippenvel kan geven. Je proeft, je droomt, je verlangt. Ergens in die donkere, stille kamer wordt van al die seintjes een hele wereld gebouwd, met kleur en gevoel en met jou in het midden.

Hoe dat kan, weet niemand. Geen wetenschapper, nergens op aarde. Het is misschien wel het grootste raadsel dat er bestaat, en jij draagt het de hele dag met je mee, vlak achter je ogen.